Berichten met de tag ‘werkelijkheid’

De werkelijkheid achter 'de prooi' (deel 2)

Morgen.

Vanmorgen heb ik op veler verzoek van binnen en buiten de sector besloten om wat meer zaken toe te lichten (gebaseerd op informatie die publiekelijk beschikbaar is) en in jip-en-janneke taal en daarmee een tipje van de sluier (als je de internationale sector niet kent) op te lichten met betrekking tot de werkelijkheid achter ‘de prooi’. Met de blik als historicus, bedrijfskundige en 25-jarige veteraan.

op basis van publieke beschikbare informatie inclusief die van mijzelf in de afgelopen 25 jaar in het Nederlands en in het Engels, op conferenties etc etc.

Mijn achtergrond daarbij is vergelijkbaar met Frank Heemskerk (zie hier) maar toch wat anders. Zie mijn rollen en taken binnen de financiële sector sinds 25 jaar en vooral vanaf 1994 tot allereerst 2001 (zie tonydebree op Linkedin).

En vooral wat van de mechanismes uit te leggen vanuit de gesloten wereld van het internationale bankwezen in de afgelopen 25 jaar. En de zin en de onzin van de nu vaak voorgestelde “oplossingen” en “maatregelen”.

Lees de rest van dit bericht »

Goede morgen.

Vorige week kreeg ik nogal wat reacties (positief en negatief) op mijn bijdrage op Pluspost “VPRO doet aan geschiedvervalsing”.

Nou ging het mij natuurlijk helemaal niet om de VPRO, maar om een aantal andere dingen. Een van die dingen was de feitelijke constatering dat nu zelfs omroepen als de VPRO niet meer doorvragen en onderzoek doen, maar gewoon interviews presenteren als “de waarheid”.

En dat gebeurt wel vaker, de ene keer wat duidelijker dan de andere keer. Herinnert u zich deze nog?

En dat geldt eigenlijk voor veel media in Nederland. Is niet tendentieus, maar is een feit. Hoeveel artikelen worden er geplaatst vanuit de betrokken sectoren zelf? Hoeveel gewone bankmedewerkers worden er geïnterviewd? Hoeveel ervaringsdeskundigen worden aan het woord gelaten? Hoeveel vierkante centimeter wordt er beschikbaar gesteld aan “andere geluiden”, aan een positief tegengeluid? Aan mensen van de werkvloer? Meten is toch weten? Het antwoord: minimaal.

Voor mijzelf als historicus zijn dit allemaal niet meer dan logische conclusies. Onderzoeken, analyseren, concluderen, verifiëren.

Vervolgens kreeg ik vanuit onverwachte hoek ondersteuning. Volgens Bloomberg waren historici de winnaars van de recessie (“Hedge Funds, Historians Are Winners of Recession”) zoals u  hier kunt lezen.

Waarom is dat positief nieuws? Omdat hier uit blijkt dat a. Als je goed naar voortekenen kijkt, dat je daar wel degelijk lessen uit kun trekken en rampen kunt proberen te voorkomen. b. Charlatans en nep-experts en anderen uit wat Hans van der Loo “de zijlijn-elite” noemt gemakkelijk te ontmaskeren zijn. c. Er dus wel degelijk hoop is en dat er geen reden is voor de collectieve Nederlandse houding van de meeste verantwoordelijken “we konden het niet weten, het is allemaal niet te voorspellen geweest…BAU”.

Dat is ook de reden dat ik als historicus, bedrijfskundige en bankier in 1997 een MBA-scriptie kon schrijven over waarom investment banken verkocht moesten worden en waarom ik in 2001 kon voorspellen wat er met grote universele banken ging gebeuren. Niet zo moeilijk dus. En als ik het kon…

Hetzelfde geldt voor de hedge funds. Op basis van algemeen bekende economische theorieën, algemeen bekende financiële modellen en algemeen aanvaarde analysetools kwam men tot dezelfde conclusies als wij als historici en strategie-experts: grote, logge conglomeraten waren rijp voor de slacht.

Het ging er niet om of het systeem in elkaar ging storten, maar wanneer. En het ging er niet om of universele banken te groot waren en of ze zouden worden aangevallen maar wanneer ze aangevallen zouden worden omdat iedereen kon zien wat de situatie was. Tenzij ze zelf zouden splitsen natuurlijk.

Dus, wat doe je als je bewust of onbewust feiten weglaat? Volgens de algemeen geldende definitie doe je dan aan geschiedvervalsing.

Net als Jeroen Smit dat doet in “De Prooi’. Alles klopt ongetwijfeld, maar het gaat er om welke feiten hij weglaat (zie mijn recensie van ‘De Prooi’ hier). Daarom heb ik als historicus en als bankier deze stelling ook als ondertitel meegenomen voor dit persoonlijk blog. Er is een objectieve “werkelijkheid achter ‘De Prooi’”. Als je die maar wilt zien.

Dus. Als je als programmamaker op de T.V. of als schrijver van een bestseller belangrijke feiten weglaat (bewust of onbewust) dan doe je volgens de definitie aan geschiedvervalsing. Punt.

Mvg

Tony de Bree
www.dagboekvaneenbankier.nl

Vanmorgen las ik een artikel van Thomas op Pluspost (lees het hier).

Mijn reactie hierop was:
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
Zolang dit soort artikelen verschijnen met het herkauwen van ´wat iedereen weet´ gebaseerd op o.a. ´de prooi´ zal het imago van o.a. ABN AMRO en Fortis inderdaad niet gauw beter worden.

Voorbeeld: iedereen zou inmiddels moeten weten hoe de gang van zaken rond de vijandige overname van ABN AMRO is geweest en wat de te passieve rol van de Nederlandse overheid hierbij was. Dat hebben Bos en Wellink inmiddels ook toegegeven met hun ´als ik toen geweten had wat ik nu weet dan….´.

Het is tekenend dat een van de leading adviseurs van het Consortium nu in Amerika wordt aangeklaagd namens aandeelhouders maar dat er in Nederland niets gebeurt.

Het is immers veel gemakkelijker om ´alle ballen op Groenink te doen´ zoals in ´de prooi´. Iedereen binnen de betrokken bank ABN AMRO die een beetje in de buurt zat weet dat het allemaal wel klopt maar dat het gaat om wat er NIET in staat. Een zeer eenzijdig beeld.

Dat is de werkelijkheid achter ´de prooi´.

Wedden trouwens dat ook de onderzoekscommissie van de 2e kamer zich daar niet aan durft te branden? Ik zet een fles (goedkope) champage er op. Wie durft?

Tot slot:

Er is inmiddels zoveel over mensen in de sector heen gekomen dat het helemaal geen littekens zijn. Het glijdt van je af en terwijl dit allemaal doorgaat proberen duizenden mensen bij ABN AMRO en Fortis samen met de klanten en voor de klanten weer een mooie bank te bouwen.

Een beetje hulp daarbij zou welkom zijn………

Tony de Bree
www.dagboekvaneenbankier.nl

p.s.
Trouwens ik begrijp niet dat de overheid niet ophoudt met allerlei verhalen de wereld in te slingeren. Als het imago niet verbetert is een beursgang kansloos en krijgt de belastingbetaler het geld niet terug.

Dus als ik de nieuwe eigenaar was zou ik juist alles doen om het imago weer op te poetsen en het vertrouwen te herstellen in het merk .Maar op deze manier blijft men zich in de eigen voet schieten. ´Beetje dom´.
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

Goede morgen,

terwijl ik bezig ben met het invullen van de Inkomstenbelasting 2008, een kort bericht over een van mijn volgende presentaties (ik noem ze trouwens “optredens”).

Tony de Bree over de "Werkelijkheid achter de financiele crisis"(Proces Management, Euroforum, 15 april)

Op 15 april vindt het Jaarcongres Procesmanagement plaats, organiseerd door Euroform onder de titel

“Bespaar kosten met proces management”.
“In deze tijd van recessie is bezuinigen een must. Door slim na te denken over de toegevoegde waarde voor de klant en aandeelhouder weet u waar bezuiniging een optie is en waarin u (juist in deze tijd) moet investeren.”

Mijn bijdrage op persoonlijke titel zal gaan over:

“De werkelijkheid achter de crisis in de Financiële Sector en de bank van de toekomst”.

Onderwerpen die behandeld worden zijn:
•    Introductie
•    De echte oorzaken van de crisis: een blik in de keuken
•    Het antwoord: samenwerken met je klanten in sociale netwerken
•    Geen change maar transformatie: de Sociale Bank als bank van de toekomst
•    Kwaliteit omhoog, kosten omlaag, differentieer….BOOM!
•    Verder praten?

Het gaat daarbij over creatieve procesvernietiging en hoe je kunt voorkomen dat je in een neerwaartse kostenspiraal terecht komt in de financiële dienstverlening.

Alles in het kader van “Op weg naar de Sociale Bank”.

Als u geïnteresseerd bent, meldt u dan hier aan.

Later
Tony de Bree
www.dagboekvaneenbankier.nl

Boekbespreking 'de prooi' van Tony de Bree op www.dagboekvaneenbankier.nl

Heb op weg naar mijn presentatie in Athene deze week het boek “De Prooi” uitgelezen.  En ik moet zeggen, het was toch weer even schrikken, maar ook met veel punten van herkenning. Hier volgt mijn persoonlijke recensie van “De Prooi” van Jeroen Smit.

Hoewel het meeste wel bekend was en ik er door mijn opdrachten tussen 1995-2001 op een aantal momenten relatief dicht bovenop heb gezeten, was het toch wel weer even schrikken vooral vanwege de gedetailleerdheid en de diepte van het onderzoek door Jeroen Smit. Ook met veel positieve herinneringen trouwens. Maar even terug naar het onderwerp de recensie van “De Prooi “zelf.

Het boek leest als een “jongensboek” vanwege de gehanteerde stijl. Ik heb het zelf bijna achter elkaar uitgelezen. Het was bijna niet weg te leggen. “Pietje Bel”.  

Het boek neemt bewust Rijkman Groenink als hoofdpersoon en relateert de meeste gebeurtenissen en beslissingen direct of indirect aan zijn pad c.q. zijn beslissingen. Dat komt de leesbaarheid tem goede, maar kan ook tot gemakkelijke conclusies leiden. Maar daarover later.

Door de gebruikte bronnen (o.a. interviews en vertrouwelijke stukken etc) is het of je als lezer aan tafel zit bij de vergaderingen en meeluistert bij de telefoongesprekken. Heel indrukwekkend en soms ook wel beklemmend, zeker voor mensen die de sector niet kennen.

Je wordt als lezer in chronologische volgorde meegenomen vanuit het begin van de voorbereiding van de fusie tussen ABN en AMRO tot en met de overname door de Staat onlangs. Waarbij de periode van 1990-september 2004 door de schrijver Jeroen Smit wordt gekarakteriseerd als ABN AMRO als “jager”  en die van oktober 2004 tot nu met ABN AMRO als “prooi”.

Door de gekozen vorm van Groenink als lead character worden we als het ware naar een aantal gemakkelijke conclusies geleid: een van de oorzaken van de ondergang was het karakter van Rijkman Groenink en dan vooral zijn veronderstelde gebrek aan empathie. Daarnaast zou de voortdurende strijd tussen hem en medelid van de RvB, Wilko Jiskoot (inherent aan het door ABN AMRO en andere Europese en global banks nagestreefde universal banking model trouwens) een andere belangrijke factor zijn geweest.   

De tragische dood van beoogd opvolger voorzitter van Kalff, Meijs, is zeker ook een belangrijke factor geweest .

Daarnaast wordt ook uitgebreid aandacht besteed aan de rol van de Raad van Commissarissen en een aantal andere betrokkenen zoals de overheid, de Staat, de DNB en de Raad van Bestuur van ING en de Raad van Commissarissen van dat bedrijf.

In het geheel heeft zeker ook een rol gespeeld dat door allerlei conflicten veel mensen in de top van andere banken in Nederland en Belgie van ABN AMRO afkomstig waren.

Echter, het kiezen van de vorm van Groenink als centrale hoofdpersoon in “De Prooi” heeft ook wel wat nadelen. Zoals ook al blijkt uit bv de recensie van “De Prooi” op sommige boekensites.

1. Een aantal objectieve factoren die in de omgeving plaatsvonden worden niet of nauwelijks genoemd. Wat voorbeelden:

- de rol van externe adviseurs die keer op keer andere strategiewijzigingen aan de RvB voorstelden o.a. mbt eCommerce en Internet Banking 

- de verlammende invloed van het onder curatele stellen van De Bank door de V.S. (“De Cease and Desist” order) op de wendbaarheid van De Bank.

- de enorm toegenomen bureaucratie (en sterk stijgende kostenratio) door het aannemen van honderden mensen in Compliance, Legal, Risk etc.

- de verplichte interne focus door de eis vanuit de V.S. om alle klanten wereldwijd te reviewen

- het gebrek aan goede management informatie

- de rol van wat door Tom Cummings, mijn EEP MBA begeleider in 1997,  eens de “Concrete Sandwich” werd genoemd: het grote middenkader van De Bank dat informatie van en naar de top filterde (inclusief het zich beroepen op “false expertise”) of beslissingen van de RvB gewoon niet uitvoerde

- de rol van de VEB

2. Het zou dus een gemiste kans zijn als er alleen aandacht zou zijn voor de rol van de ex-voorzitter van RvB van ABN AMRO. Ook in de samenvattingen en boekbesprekingen.

Dan krijgen alle betrokkenen de kans om hem als enige “zondenbok” aan te wijzen en dat zou waarschijnlijk te gemakkelijk zijn. Deze benadering van zoals een van mijn collega’s het vanmiddag noemde in zijn persoonlijk recensie van “De Prooi” namelijk “alle ballen op Groenink” is ook terug te vinden in o.a. de recensie van “De Prooi” op enkele boekensites als deze.

Het boek geeft juist goed aan wat de rol is geweest van o.a. de Raad van Commissarissen, de ex-managers van ABN AMRO die naar o.a. Fortis zijn gegaan en bv de relatie tussen de CEO van RBS en die van Barclays.

Maar ook die van de DNB en andere betrokkenen.

3. Het boek “De Prooi” is zonder twijfel voor niet-insiders schokkend. Toen ik er mijn vrouw iets over vertelde was haar reactie behoorlijk negatief.

De lezer moet zich echter wel realiseren dat los van de hoofdpersonen in dit boek en ABN AMRO, er veel zaken in staan die in meer of mindere mate representatief zijn voor de gang van zaken in de internationale bankenwereld in veel zo niet alle grote banken/financiele instellingen in Nederland, Europa en de gehele wereld. Het is een keiharde wereld.

Het zou dus een misvatting zijn om net te doen alsof dit allemaal alleen hier is gebeurd en in dit geval.

4. Zoals Frank Heemskerk ook meldde bij de aanvaarding van het eerste exemplaar, er is bij de “bankiers” (maar niet alleen bij de “bankiers” wat mij betreft, maar bij alle betrokkenen inclusief de politiek, de media en de overheid) zelfreflectie nodig om er vervolgens echt lessen uit te kunnen trekken. 

Of dat gaat gebeuren is wat mij betreft nog wel een vraag. Ik ben er wel bang voor dat dat niet gaat gebeuren.

Daarnaast is er nog iets anders wat me bij deze recensie van “De Prooi” van het hart moet. Voor mij als persoon en ook voor velen van mijn (ex-) collega’s is het boek “De Prooi” ook wel een opluchting merk ik uit de vele reacties om mij heen. Al die jaren was er intern veel bekend en hebben we allemaal veel meegemaakt.

Na het verschijnen van dit boek “De Prooi” kunnen we a. met opgeheven hoofd er over vertellen b. kan ik nu ook nog meer achtergronden vertellen bij het updaten van mijn boek over o.a. ABN AMRO in 2001 “The Death Of The Dinosaurs”.

Want een ding is zeker, los van de gevechten tussen de verschillende leden van de Raad van Bestuur, in 1997 was al duidelijk geworden in o.a. mijn Executive MBA onderzoek met Tom Cummings als begeleider dat de investment bank strategie onhoudbaar was (ik werkte toen zelf in dat gedeelte van de Bank) en dat De Bank eigenlijk een Retail en MKB Bank was. 

Opnieuw was in 2001 op basis van bedrijfskundige analyse al duidelijk geworden in mijn boek dat het profiel van de Bank en de competenties niet geschikt waren voor de als consensus gekozen strategie van universal banking sinds de fusie.

De strategie was onuitvoerbaar gezien de structuur, de kwaliteit van de systemen, kortom het gehele organisatieprofiel van De Bank. En gezien de omvang en de capabilities van o.a. Amerikaanse Banken. De Bank stond daar niet alleen in trouwens. Ook andere Europese concerns als ING, UBS, Barclays, en in mindere mate Fortis hadden in principe dezelfde problemen.

Daarbij moet tot slot ook aangetekend dat ook de berekeningen van de hedgefunds, van de “adviseurs” van het Consortium en van Goodwin (“Sir Fred, what did we miss?” werd aan hem gevraagd tijdens een sessie) etc veel te positief waren en bv totaal geen rekening hielden met de waardevernieting door het splitsen van een netwerk, het laten vertrekken van de beste mensen van De Bank en het weinig tot geen aandacht besteden aan de klanten en de medewerkers.

De meeste betrokkenen lieten zich al met al zo te zien leiden door eigen belang. Behalve waarschijnlijk de mensen die kost wat kost probeerden en proberen om de klanten goed te blijven bedienen en het hoofd koel te houden: de medewerkers van De Bank in de kantoren.

Maar terug naar de recensie van ”De Prooi”:

Al met al is mijn conclusie als afsluiting van deze recensie van “De Prooi”: verplichte kost voor iedereen binnen en buiten de sector en een aanrader voor Sinterklaas en de Kerst. En een pluim voor Jeroen Smit. Eindelijk weer eens een perfect stuk onderzoeksjournalistiek in Nederland. Maar het boek kan niet gebruikt worden als hulpmiddel voor reorganisaties or herstructurering: daarvoor is het door het formaat van “alle ballen op Groenink” niet geschikt.

Dus bestel het boek nu hier.

Mvg

Tony de Bree
 www.tonydebree.com