Paul Tang, woordvoerder Financien PVDA

Morgen.

In onze zoektocht op weg naar de echte “financiële experts” nav de commissie de Wit vandaag maar eens een woordvoerder van een van de partijen in de Tweede Kamer onder de loep nemen: Paul Tang (Dr. P.J.G. Tang), woordvoerder van Financiën van de PVDA.

Voor velen heeft hij zich op o.a. twee manieren onsterfelijk gemaakt. Door 1 in “de advocaat van de duivel” over Groenink plechtig ‘de prooi’ als “bijbel” te gebruiken en door stukken te lekken naar de pers.

Maar even niet laten afleiden…. naar zijn cv kijken.

Hhhhm, even zoeken…..iets over banken? Over financien? wetenschappelijk hoogstaand zoals bij de twee eerdere hoogleraren? Dan misschien student-assistent? Ik zie alleen “plaatsvervangend directeur directie Algemene Economische Politiek, ministerie van Economische Zaken, van september 2005 tot 1 maart 2007″.

Niets kunnen vinden om Paul Tang bv wetenschappelijk hoogstaand expert op een van de betrokken domeinen te kunnen noemen. En ook geen enkele praktische ervaring in de sector of het domein. Maar ik kan iets over het hoofd gezien hebben?

Op basis van wat openbaar beschikbaar is in deze Quick Scan kunnen we concluderen op grond van de eerder gestelde criteria van Wikipedia over “experts” (zie hier), “sorry, Paul, gauw extra cursussen volgen en het bankiersexamen doen. Een positief bedoelde suggestie: misschien kunnen bij een aantal grote banken wel gratis de verplichte e-learning examens en modules gevolgd worden via het Internet. Moeten wij ook als sinds 2004 . Alles is te leren. Inclusief over Basel II, anti-moneylaundering”.

Hopelijk morgen meer geluk met de volgende woordvoerder (van rechts tot links) of getuige…

Nog een prettige avond….

Tony de Bree
www.dagboekvaneenbankier.nl

Gerelateerde berichten:

Lekken van woordvoerder Tang kost belastingbetaler 187.800 Euro.
Tjeempie, Tang, “grote banken moeten boeten voor hun omvang”(NRC)
Gezien: ‘Advocaat van de duivel’Spong verdedigt Groenink met succes (22 april 2009)

Harald Benink, professor in Tilburg

Morgen.

Na even een kort bericht gisteren over hoogleraar Eelke de Jong, vandaag dhr. H. A. Benink (Tilburg).

De twee geinterviewden in het artikel in de Trouw “Nut van commissie De Wit nagenoeg nihil”.

Waarin twee hoogleraren en professoren werden geciteerd. Vandaag professor Harald A. Benink uit Tilburg.  Harald Benink is hoogleraar Banking and Finance aan de Universiteit van Tilburg en als senior research associate verbonden aan de Financial Markets Group van de London School of Economics.

Hij is tevens voorzitter van het European Shadow Financial Regulatory Committee.  Uit de publiekelijk beschikbare informatie (o.a.  hier) valt te concluderen dat het kennisgebied van de heer de Benink vooral ligt op het terrein van het toezicht en regelgeving waaronder Basel (II).

Met een grote nadruk op formeel toezicht door middel van regels. Een  goed voorbeeld is het artikel “Nieuwe spelregels voor een crisisbestendig banktoezicht en bankbedrijf”. Waarbij de oplossing van de crisis vooral gezocht wordt in grotere buffers en meer (Europees) toezicht.

Hij wijst o.a. op het feit dat” de interne risicomodellen van veel banken slecht hebben gefunctioneerd en risicoposities enorm zijn onderschat. Met als gevolg dat banken tot herbeoordeling en herwaardering van hun kredietrisico gedwongen waren.”.

Klopt natuurlijk wel, maar de vraag blijft hoe je dat verbetert door nieuwe regels? Ondanks alle interne en externe controles van grote interne en externe “toezichthouders” kon het sinds 1997-1998 misgaan.

De vraag is WAAROM de risicomodellen hebben gefaald, hoe het komt dat de posities niet werden herkend en de toxic assets evenmin?

Interessant om te zien dat het gezien zijn specialisme niet onverwacht is dat dhr. Benink in bovengenoemd artikel het vooral goed vindt dat president Wellink het ook zocht in meer Europees toezicht. Logisch. Zijn vakgebied.

Eerste indruk: zo te zien geen ervaring in het betrokken domein van de kredietcrisis of het nationale of internationale bankwezen. En op het eerste gezicht ook niet in de andere benoemde specialistische domeinen. Geen ‘hands-on’ ervaring dus in het (internationale) bankwezen zelf dus.

Een eerste Quick Scan zou opleveren volgens de gehanteerde definitie uit Wikipedia: geen expert in het betrokken domein van de kredietcrisis of bankencrisis. Maar wel een grote (theoretische) deskundige en zeer ervaren op het terrein van het toezicht, commissies en internationale gremia.

Mvg

Tony de Bree
www.positieftegengeluid.nl

Morgen

Vandaag beginnen we dus met de korte weergave van een aantal veel geziene financiële experts in het kader van de discussies rond de kredietcrisis en de bankencrisis. In een willekeurige volgorde: namelijk geciteerd in artikelen op mijn bureau. Dus niets persoonlijks.

Afgelopen week stond er dus een artikel in de Trouw “Nut van commissie De Wit nagenoeg nihil”.

Eelke de Jong, hoogleraar in Nijmegen

Waarin twee hoogleraren en professoren werden geciteerd. Allereerst hoogleraar Eelke de Jong uit Nijmegen.  De CV van Eelke de Jong bekijkend valt te concluderen dat het kennisgebied van de heer de Jong vooral ligt op

“verschillende aspecten van de internationale monetaire en financiële betrekkingen: wisselkoersvorming, onevenwichtigheden op de betalingsbalans, EMU, en de schuldenproblematiek van ontwikkelingslanden. De laatste jaren is het accent verlegd naar het verband tussen nationale systemen van waarden en normen aan de ene kant en economische instituties en economische ontwikkeling aan de andere kant.”.

Ongetwijfeld een zeer bekwaam wetenschapper. Zo te zien geen ervaring in het betrokken domein van de kredietcrisis of het nationale of internationale bankwezen. En op het eerste gezicht ook niet in de andere benoemde specialistische domeinen. Geen ‘hands-on’ ervaring dus.

Dus een eerste Quick Scan zou opleveren volgens de gehanteerde definitie uit Wikipedia: geen expert in het betrokken domein van de kredietcrisis of bankencrisis.

Morgen hoogleraar bankwezen en financiële markten Harald Benink, de tweede hoogleraar genoemd in bovenstaand artikel.

Mvg

Tony de Bree
www.positieftegengeluid.nl

Wat is een 'expert'?

Morgen

Vandaag beginnen we dus met de serie “Hoe herken ik een echte financiële expert?”.

Allereerst even de definitie van expert opgezocht op Wikipedia. Hier is hij.

“Met de term expert (Latijn: expertus; ‘ervaren, beproefd, bewezen, deugdelijk’) of deskundige wordt een deskundig persoon in een vakgebied aangeduid. Een expert wordt geacht veel kennis en ervaring te hebben op een bepaald terrein. Een expert kan als deskundige geraadpleegd worden door een ander, bijvoorbeeld een particulier, een organisatie of een rechtbank.

Experts hebben een langdurige of intense ervaring door oefening en studie in een bepaald beroepsgebied. In sommige gebieden komt de definitie van ‘expert’ door consensus tot stand, en het is niet altijd nodig dat een persoon een professionele of academische opleiding heeft genoten om als expert aangemerkt te worden. “.

Ok. dat helpt wel. Wat hierbij opvalt is dat je dus veel kennis en ervaring moet hebben op een bepaald terrein of een langdurige of intensieve ervaring door oefening en studie in een bepaald beroepsgebied.

Dat is wel interessant. Dus niet alleen maar er veel over gelezen hebben, of gehoord hebben of gezien hebben op T.V, maar ook veel “ervaring” of “een langdurige of intensieve ervaring door oefening en studie. ”

De vraag is nu wat nu het domein van een “financiële expert of financieel” expert is?

In dit geval in het domein of beroepsgebied eigenlijk een gecombineerd domein: “de kredietcrisis” of “de financiële crisis”, het bankwezen, het internationale bankbedrijf, compliance, toezicht, internationaal financieel systeem, global markets business etc. En dus ook in de praktijk. Niet alleen theoretische kennis.

Ben ik dan nog wat vergeten?

Mvg
Tony de Bree
www.positieftegengeluid.nl

Samenvatting met Wilco Jiskoot bij de Commissie de Wit over o.a. World Online, de bonussen en de kredietcrisis. En met een duidelijke boodschap: zonder Consortium was staatsingrijpen bij ABN AMRO niet nodig geweest.

Maakt toch weer veel herinneringen los….

Tony de Bree
www.dagboekvaneenbankier.nl

Morgen.

Met veel interesse naar het interview met Rijkman Groenink gekeken. Hier is de samenvatting.

De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de punten die hij maakt mbt de handelwijze van toezichthouders in andere landen van Europa kloppen. Inclusief bij de pogingen tot overnames in België en Frankrijk. Met de kennis van toen.

1. In Europa is gebleken dat in een aantal landen buitenlandse overnames, laat staan een vijandig bod geen schijn van kans hadden. Zie de gebeurtenissen in Frankrijk, Italië en Duitsland. Een voorbeeld daarvan was in het openbaar de houding van de Italiaanse toezichthouders in Italië bij de overname van Antonveneta.

2. Iedereen (de echte financiële experts uit de corporate finance hoek en de professionele pers) wist in de sector dat het bod veel te hoog was. Is overal na te lezen.

3. Iedereen wist dat het Consortium de kosten van splitsen onderschatte (men had daar ook geen ervaring mee en het is wereldwijd nog nooit met zo’n netwerkbank gebeurd) en dat men de synergieen en andere voordelen overschatte. Alleen voor Santander was het een no-brainer.

Ben benieuwd wat de gevolgen hiervan zijn voor de politiek en voor de toezichthouder.

De belastingbetaler betaalt nu in Nederland en in België de rekening van die beslissing. Is misschien hard, maar is de harde werkelijkheid.

Dat neemt niet weg dat daarnaast wel degelijk aandacht moet worden besteed aan de rol die ex-topman Groenink zelf heeft gespeeld in de jaren dat hij de baas was.

Daar zegt hij wel heel weinig over. Hij was wel gewoon de baas natuurlijk, dus dan kan je niet alleen naar anderen wijzen.

Tony de Bree
www.dagboekvaneenbankier.nl

p.s.
Zie hier de samenvatting “Groenink: staat kon 30 miljard besparen.

Een volgend mogelijk interessant (zie de categorie “Commissie de Wit links op mijn blog voor andere verhoren) interview/verhoor bij de Commissie de Wit in week 2 betrof de oud-directeur Peter Paul de Vries van de Vereniging van Effectenbezitters (VEB).

Hier volgt de samenvatting.

De heer de Vries kiest duidelijk de tactiek van “de aanval is de beste verdediging”. Hierdoor gaat het bijna niet meer (in de samenvatting in ieder geval niet) over de rol van de grote en kleine aandeelhouders maar over wie er volgens de Vries allemaal “fout” zijn geweest. Zelf lijdt hij weer aan de veelvoorkomende ziekte van de “selectieve amnesia” over zijn eigen optreden.

Ook hier bekruipen mij dus als historicus en  na even snel wat bronnenonderzoek op het Net te hebben gedaan toch wat wellicht niet onbelangrijke (onderzoeks)vragen.

Misschien zijn ze wel gesteld maar niet in de samenvatting opgenomen. Hier zijn ze:

1. Uit verslagen van aandeelhoudersvergaderingen sinds het begin van de jaren ‘ 90 inclusief in de periode na 2001, kan duidelijk opgemaakt  worden dat zowel de grote Nederlandse institutionele beleggers in navolging van de grote buitenlandse beleggers en vervolgens in hun kielzog de kleine beleggers hogere rendementen eisten van Nederlandse bankinstellingen omdat die in vergelijking met hun Angelsaskische collega’s (hun “peergroup”) duidelijk achterbleven in TRS.  Dus blijft u bij uw standpunt dat “aandeelhouders” en hun vertegenwoordigers weinig invloed hadden?

2. Welke rol heeft u als toenmalige voorzitter van de VEB gespeeld bij de uiteindelijke keuze voor het Consortium en had u dat met de kennis van nu nu anders gedaan?

Dit is duidelijk weer een voorbeeld van “selectieve amnesia” waar door gebrek aan diepgang en onderzoek vooraf genoegen mee wordt genomen door de commissie de Wit.

Dus weer geen “sorry” van de heer de Vries…..jammer.

Mvg
Tony de Bree
www.positieftegengeluid.nl

p.s.
Een Quick Scan op het Net levert trouwens al gedeeltelijk antwoorden op deze vragen op. Inclusief krantenartikelen uit die tijd, allerlei TV- en radio-optredens van de Vries etc. De vries was gewoon voor het opdelen van de bank door het Consortium. Omdat dat voor de beleggers het beste was volgens hem. Foutje, bedankt.

Gratis digitale TV kanalen waaronder de verhoren van de Commissie de Wit op uw PC.

Morgen.

Ik kijk gratis digitale T.V. waaronder de verhoren door de Commissie de Wit op RTLz  via mijn browser/op mijn PC terwijl ik werk. Wilt u dat ook?

1. U download de Firefox-browser gratis hier (als u die nog niet heeft geinstalleerd).

2. Download de add-on Fox-TV (“TV-Fox” via menu “Extra”, “Add-ons”  in Firefox). Link nar website direct : hier.

3. Installeer de add-on in uw browser.

4. Kies voor “Netherlands”.

5. Kies voor “RTLz TV”.

Mooi toch? Via digitale TV met heel veel gratis kanalen. Tip: Kijk ook eens naar al de andere gratis kanalen waaronder sport, kids, music, entertainment etc.

Deze week treden Wellink en Rijkman Groenink op bij de commissie de Wit. Benieuwd wat Groenink gaat zeggen!

Goede tip?

Tony de Bree
www.dagboekvaneenbankier.nl

Morgen.

Zoals ik vorige week al Twitterde tijdens het verhoor van de heer Brouwer van de DNB door de Commissie de Wit toen hij het had over “met de kennis van nu…..hadden we de overname door het Consortium en de splitsing van ABN AMRO niet goedgekeurd”: beetje laat en had voorkomen kunnen worden op basis van wat toen algemeen bekend was.

Zie hier de samenvatting van het onderhoud tussen de heer Brouwer (DNB) en de Commissie de Wit vanaf het moment dat de heer Brouwer geen antwoord meer wenst te geven.

Na dit interview komen twee logische vervolgvragen naar boven:

1. Hadden de toezichthouders zoals DNB en de AFM het objectief gezien kunnen/moeten weten?
2. Welke concrete lessen worden hier uit getrokken mbt de DNB en de AFM en effectief pro-actief toezicht?

Volgen een aantal historische feiten die in die periode al naar boven kwamen in de (internationale) pers waaronder via Internet.

Het bod van het Consortium werd al VOOR de crisis door internationale experts te hoog en te riskant gevonden

Een quick scan op het Net via Google inclusief op YouTube leert dat vanaf het moment dat er een vijandig bod van het Consortium kwam, de (internationale) specialisten vanuit o.a. de Corporate Finance hoek en de gespecialiseerde Angel-Saksische pers openlijk hun zorg uitspraken over de hoogte van het bod en dat de splitsingskosten werden onderschat en de risico’s werden onderschat.

Uit de Engelse pers bleek dat ook de leiding van RBS (Sir. Fred Goodwin) daar intern meermalen voor  is gewaarschuwd, maar dat hij daar niets mee zou hebben gedaan. Andere factoren die uit de Engelse pers naar voren kwamen en komen: de openlijke persoonlijke strijd tussen de CEO van Barclays en de CEO van RBS. Mogelijke persoonlijke animositeit tussen de leiding van RBS en die van ABN AMRO die niet gediend was van een vijandige overname. En een mogelijk beladen verleden tussen personen bij de over te nemen partij en de Belgische overname kandidaat.

En tot slot de kwaliteit van het advies van Merrill-Lynch aan RBS (zie hier).

Op basis van publicaties uit die tijd kon dus toen al opgemaakt worden dat ook zonder de crisis het bod veel te hoog was en het grote risico’s met zich meebracht. Nog lang VOOR de crisis. En dat toezichthouders het dus hadden kunnen en moeten weten.

Maar dit is het verleden. Wat kunnen we er nu samen met de Commissie de Wit van leren?

Concrete lessen voor de DNB en de AFM

Een van de belangrijkste lessen van ook weer deze crisis is dat toezichthouders net als iedere andere organisatie of ieder ander bedrijf verplicht zijn om ervoor te zorgen dat men tegen de juiste betaling wel de juiste kennis en ervaring in huis heeft om a. als sparringpartners van de experts binnen de banken te kunnen optreden en om boeven te kunnen vangen. b. daarmee in staat zijn om dezelfde early-warnings op te pakken als de operationele experts (zoals traders, dealers, Corporate Finance specialisten en andere hands-on deskundigen binnen het wereldwijde systeem etc) c. op deze wijze ook adequate maatregelen kunnen (laten) implementeren. Die realistisch zijn en effectief.

Daarbij kan slechts geconcludeerd worden dat traditionele toezicht niet meer voldoet in onze moderne virtuele wereld. En dat net als steeds meer binnen banken het geval is, toezicht tijdens de operaties elektronisch plaats moet gaan vinden. Net als dat al in dealing-rooms op bepaalde aspecten gebeurt.

Dit betekent concreet dat een virtueel wereldwijd financieel systeem alleen gemonitored kan worden met elektronische middelen, met gebruikmaking van intelligente, kennis gebaseerde technologie, bewaakt en onderzocht door experts en ingehuurde insiders. Met hoge salarissen. De rest is zonde van de tijd en geld.

Op die wijze kan een soort wereldwijd “Tsunami-waarschuwingssysteem” worden opgebouwd waarbij op basis van kleine schokken eerder de alarmbellen kunnen gaan rinkelen. Vergelijkbaar met het elektronisch monitoren en filteren van betalingen sinds 11 september.

Tony de Bree
www.positieftegengeluid.nl

p.s.
Idee voor Commissie de Wit: nodig Engelse en Belgische journalisten, onderzoekers en leden van parlementaire commissies uit uit die landen. Maar misschien wilden die niet?

Morgen, interessante week voor de commissie de Wit waarbij o.a. de ondergang van ABN AMRO aan de orde kwam. Wat korte persoonlijke vragen en observaties mbt de verschillende verhoren (zie hier voor het overzicht van de verhoren van deze week 2)

1. Interview met Trude-Maas Brouwer door de Commissie de Wit.

Deze samenvatting roept bij mij als historicus en bedrijfskundige de volgende persoonlijke vragen op:

1. Is de rol van de RvC advisering aan de RvB zoals hier gesuggereerd wordt? Of is dat niet de rol?
2. Hoe zorg je voor een onafhankelijke, kwalitatief hoogstaande RvC inclusief een adequaat selectie- en wervingsbeleid voor leden van de RvC als dat de bedoeling is?
3. Hoe komt het dat de kostenbesparingen nooit echt tot stand kwamen?
4. Hoe is de geschetste cultuurverandering tot stand gekomen, wanneer en door welke maatregelen?

De antwoorden op die vragen zouden waarschijnlijk tot verbeteringen in de toekomst kunnen leiden.

Tony de Bree
www.dagboekvaneenbankier.nl

p.s.

Zie ook het interview met Trude Maas in Vrij Nederland: ” We hebben de bankiers niet met de poten op de grond kunnen zetten”.